Hayat Güzel Mi? Yoksa Güzel Olan/lar/a Mı Hayat Diyoruz?

650

         Ohh, ne güzel bir Pazar di mi? Taze çayımızı yudumlarken, kızarmış ekmeğimize tereyağını sürüp, erimesini izlerken, güzel bir müzik dinliyoruz… Kimimiz de son çayıyla günün ilk sigarasını tüttürmekte. Hayat çok güzel di mi?!… 

             Değil. 

            Hayat sadece “bize” güzel. Ve sadece “belirli bir kesime” güzel olması, can sıkıcı. Ben de günün kahvaltı sonrası son keyif çayını içerken yukarıdaki fotoya denk geldim ve dinlediğim müziği falan kapattım. Keyif çayı ve müzik lüks geldi bana o anda. 

          Fotodaki insanlar İtalya’ya ulaşmaya çalışan Libyalı göçmenlermiş. Birileri saydığım keyifleri (ama daha azını, ama daha fazlasını… mesela bir kısmı da dün bilimum gece mekanlarında “eller_havaya” modunda keyiflerinin kahyalarını perçinlediler, dünyayı kurtardılar, hayatın merkezine daha da sağlam kazıklarla kendilerini çaktılar…) çatarken, birilerinin bu tarz hallerde olması bizi duyarsızlık diyarlarına günden güne daha çok yaklaştırmakta olsa gerek. En fazla kendi kuyruğumuza basıldığı, kendi ocağımıza ateşler düştüğü, kendi canımız yakıldığı, kendi işlerimiz yokuşlara sürüldüğü kadar “insanız“, o kadar… Bu yazıyı içimden gelerek yazdım diye kendimi dışarda tutmuyorum elbette. Muhtelemen ve malesef ki bir süre sonra bu ruh halinden çıkmış ve 1-2 bölüm dizi, iyi bir film izleme moduna geçmiş olacağımdır…

             Fotodaki mevzunun daha fazlası da şurada: nytimes.com

 

 

CEVAP VER