Albert Camus’den Baş Tacı Edilecek 19 Aforizma

1441

Cezayir doğumlu Fransız felsefeci Albert Camus, varoluşçulukla ilgilenmiştir. Absürdizm fikrini sistematik bir hale getirip geliştirmiştir. Sizler için Camus’nün en güzel sözlerini derledik.

#1 Düşünme alışkanlığı elde etmeden önce yaşama alışkanlığı ediniriz.
#2 Tepelere doğru tek başına didinmek bile bir insanın yüreğini doldurmaya yeter. Sisifos’u mutlu olarak düşlemek gerekir.
#3 Bana her şeyi açıklayan öğretilerin aynı zamanda beni zayıflatmalarının nedenini şimdi anlıyorum. Kendi yaşamımın ağırlığından kurtarıyorlar beni, oysa onu yalnız başıma taşımam gerekiyor.
#4 Dünya aydınlık olsaydı, sanat olmazdı.
#5 Dostlarım, şimdi ben size büyük bir şey söyleyeceğim. “Son yargılama” gününü beklemeyin. O, her gün olmaktadır.
#6 Ahlaka dair ne biliyorsam bunu futbola borçluyum. Çünkü top hiçbir zaman beklediğim köşeden gelmedi.
#7 Yirminci yüzyılımız korku çağıdır. Diyeceksiniz ki korku bir bilim değildir, ama bu korkuda bilimin payı var.
#8 Yazarlık sanatı korunması güç olan şu iki ödeve bağlı kalacaktır; bile bile yalan söylememek ve insanın insanı ezmesine karşı koymak…
#9 Tarih, insanların düşlerin en aydınlık olanlarını gerçekleştirmek için giriştikleri umutsuz bir çabadan başka bir şey değildir.
#10 Dostoyevski’nin “Suç ve Ceza”sını okuduktan sonra, ilk kez yeteneğim hakkında bir kuşku duydum. Ciddi olarak, bu işten vazgeçme ihtimalimi ölçüp tarttım.
#11 Sevmenin sınırı olamaz.
#12 Resmi tarih oldum olası büyük katillerin tarihidir. Kabil, Habil’i bugün öldürmüş değil, ama bugün Kabil, Habil’i akıl uğruna öldürüyor ve üstüne onur madalyası istiyor.
#13 Politika için yaratılmadım. Çünkü hasmın ölümünü istemekten ya da kabul etmekten acizim.
#14 Önümden gitme seni izleyemeyebilirim, arkamdan da gelme yol gösteremeyebilirim; yanımda yürü ve yalnızca dostum olarak kal.
#15 Ölüm bir istatistik ve devlet işi oldu mu, dünya işleri artık iyi gitmiyor demektir.
#16 İspanya’da savaşan gönüllüler, bu savaşın anılarını yüreklerinde kötü bir yara gibi taşımışlardır. Çünkü, insan, haklı olduğu halde yenilebileceğini, zorbalığın gayrete boyun eğdirebileceğini, bazen cesaretin kendi kendisinin ödülü olmadığını İspanya’da öğrenmiştir.
#17 İnsanın parası varsa çalışmak zorunda kalmaz. Böylelikle zamanı satın alır. Geriye kalan bu zamanda da kendini mutlu edebilecek şeyleri yapar. Yani para mutluluğu satın alır.
#18 İnsanı savunuyorum, çünkü onun düştüğünü gördüm.
#19 İnsanoğlu tümüyle suçlu değildir çünkü tarihi o başlatmadı, ama tümüyle suçsuz da değildir çünkü tarihi o sürdürmeye devam etti.

Siz Bu Konu Hakkında Ne Düşünüyorsunuz?